دکتر محمد امیدی در رابطه با شاخص های انتخاب یک رئیس جمهور اصلح ، دو شاخص کلی الف ) شاخص های رییس جمهور مناسب برای علاج مشکلات مزمن کشور: ب) پیامدهای عدم انتخاب هوشمندانه و اصلح:را مطرح نمودند.

الف) شاخص های رییس جمهور مناسب برای علاج مشکلات مزمن کشور:

۱-  برخورداری از حکمت تدبیر و برنامه و کفایت مدیریت

۲-  برخورداری از روحیه شجاعت و مقاومت در برابر دشمن

۳-  برخورداری از امتیازات رییس جمهورهای قبلی و نداشتن ضعف های آن ها

۴-  پایبندی به منافع ملی به جای منافع گروهی و شخصی

۵-  پایبندی به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

۶-  وفاداری به گفتمان ولایت فقیه، بدین معنی که گفتمان او در امتداد گفتمان رهبری باشد نه در عرض آن

۷-  با ایمان باشد، اگر مومن نباشد کشور را می فروشد و خسارت وارد می کند.

۸-  عدالت خواهی، عدالت محوری، فساد ستیزی و مقابله با تبعیض ها و رانت ها

۹-  عملکرد و رویکردهای گذشته او نشان دهنده مدیریت مومنانه و همراه با تدبیر و حکمت و روحیه جهادی او باشد.

۱۰-  اعتقاد راسخ به ظرفیت های فراوان داخلی داشته باشد نه این که همه مسایل کشور را به مذاکره با غرب گره بزند. 

۱۱-  ضمن آگاهی از مشکلات مردم، ساده زیست بوده و از اشرافی گری اجتناب نماید.

۱۲-  اهتمام به رفع تبعیض در تمام جغرافیای کشور داشته باشد.

۱۳-  نسبت به ارزش ها، آرمان ها و اهداف انقلاب، ایمان داشته باشد.

۱۴-  مبارزه واقعی با فساد، فقر و عوامل فقر در رأس برنامه های او باشد.

۱۵-  هیچ گونه نرمشی در مقابل آمریکا و دخالت دولت های غربی نداشته باشد.

۱۶-             نسبت به اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی، اهتمام جدی داشته باشد.

۱۷-  برای پیشرفت کشور در عرصه های مادی و معنوی اهتمام جدی داشته باشد.

۱۸-  انسانی شایسته، وارسته، با عزم راسخ، مومن، انقلابی و با همت جهادی باشد. 

ب) پیامدهای عدم انتخاب هوشمندانه و اصلح:

۱-  تشدید مشکلات اقتصادی و تاثیر منفی مستقیم بر معیشت مردم

۲-  بروز و گسترش فساد اقتصادی و اداری در بدنه مدیریتی و اجرایی کشور

۳-  تعطیلی مراکز تولید و افزایش بیکاری در کشور

۴-  تشدید آسیب های فرهنگی و اجتماعی

۵-  کاهش سرمایه اجتماعی و ایجاد شکاف میان مردم و نظام، در نتیجه فراهم کردن زمینه برای دخالت بیگانگان و دشمنان در کشور

۶-  تهدید دستاوردهای نظام در حوزه های مختلف

۷-  عدم استفاده از ظرفیت عظیم تعامل میان قوای سه گانه در جهت پیشرفت و بالندگی کشور

۸-  هدر رفتن استعدادها، ظرفیت ها و امکانات کشور، به جای استفاده از آن ها در راستای پیشرفت کشور

۹-  ایجاد حواشی مختلف عمدتا” سیاسی برای نظام و تضعیف اخلاق سیاسی

۱۰-  به حاشیه رفتن اهداف متعالی نظام در ابعاد منطقه ای و جهانی

۱۱-  تحت الشعاع قرار گرفتن و تضعیف دستاوردهای برجسته محور مقاومت

۱۲-  عدم استفاده مناسب از ظرفیت همکاری های منطقه ای و جهانی

۱۳-  هدر رفت منابع، انرژی و زمان در مسیر انتخاب های نادرست در سیاست خارجی

۱۴-  عدم استفاده درست از ظرفیت های فرهنگی، تاریخی و تمدنی جمهوری اسلامی ایران در منطقه